W dniu 24 września 2009 r. o godz. 17.00 w Willi Decjusza w Krakowie odbył się spektakl plenerowy uczestników warsztatów teatralnych „Kartka na cukier”. Spektakl był realizowany w ramach obchodów Roku Kultury Niezależnej. Został zorganizowany przez Instytut Pamięci Narodowej – Oddział w Krakowie, Stowarzyszenie NZS 1980, Stowarzyszenie Teatr Mumerus, Stowarzyszenie Willa Decjusza i Fundację Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego.
Tematem warsztatów i spektaklu była kultura oficjalna i nieoficjalna (podziemna) PRL-u z lat 70. i 80. Jako materiał do stworzenia spektaklu posłużyły teksty i rysunki niedopuszczone do publikacji przez cenzurę; teksty z prasy oficjalnej i partyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Władysława Machejka; wiersze Barbary Sadowskiej, Stanisława Barańczaka i Jerzego Ficowskiego, które ukazały się w obiegu niezależnym, piosenki z lat 70.; kalendarze wraz z obchodami oficjalnych rocznic i świąt świeckich; satyra podziemna; teksty ulotek
i napisy na murach, teksty oficjalnych raportów, teksty Sławomira Mrożka przemycane w formie miniaturowych broszurek do PRL.
W warsztatach udział wzięli i w spektaklu wystąpili:
Agata Tomalak, Agnieszka Dziedzic, Agnieszka Hopciaś, Agnieszka Nowak, Aleksandra Smoleń, Anna Znachowska, Dominika Jędrysik, Edyta Hopciaś, Estera Masłowiec, Glen Cullen, Jagoda Rall, Kalina Gruca, Karolina Kogut, Karolina Zaręba, Katarzyna Palarczyk, Katarzyna Kierys, Katarzyna Micek, Katarzyna Stępniak, Krzysztof Szymski, Magda Czyszczoń, Magdalena Kowalczyk, Magdalena Wesołowska, Marcin Kapusta, Maria Oleksy, Maria Piątkowska, Marta Stanik, Monika Grabiec, Monika Kuś, Monika Michno.
Scenariusz i reżyseria: Wiesław Hołdys
Warsztat aktorski: Beata Kolak, Anna Lenczewska, Robert Żurek
Warsztat plastyczny, kostiumy i scenografia: Ewa Bujak
Współpraca produkcyjna: Maria Śmiłek
Logotyp i projekt plakatu: Ewa Natkaniec
Spektakl odbywał się w plenerze i był „żywą” lekcją historii. Publiczność nie pozostała bierna. Angażowana przez aktorów, brała aktywny udział w przedstawieniu. Z pewnością zapadnie on w pamięć nie tylko młodym ludziom – uczestnikom warsztatów i aktorom, ale także ich rówieśnikom i pozostałym widzom. Ciekawa scenografia, kostiumy, żywe, niekiedy pełne humoru dialogi, a przede wszystkim entuzjazm młodych aktorów w decydujący sposób wpłynęły na sukces spektaklu.
Reportaż ze spektaklu
|
|