Strona główna - Rok Kultury Niezależnej


Plakaty podziemnej Solidarności

Gatunkiem sztuki plastycznej, który najżywiej reagował na wypadki społeczne był plakat. Stan wojenny zapoczątkował kolejny okres w historii solidarnościowego plakatu. Był on najczęściej anonimowy, charakteryzował się małym formatem, ograniczoną jakością poligraficzną i niskim nakładem.

W swojej ikonografii nawiązywał do symboli uniwersalnych i narodowych. Był to najczęściej: krzyż – znak wiary, kotwica – znak nadziei, biało-czerwona flaga – poszarpana i postrzępiona, bochenek chleba, kraty i więzienna cela. Pojawiły się w nim również nowe motywy nawiązujące do okoliczności wprowadzenia stanu wojennego: liczba 13, czarne okulary Jaruzelskiego, generałowie z WRON-y, komisarze wojskowi, funkcjonariusze MO i SB oraz milicyjne i wojskowe pojazdy. Przetwarzano w nim również i nadawano nowe znaczenie istniejącym już motywom ikonograficznym, a wśród nich szczególnie: palce ułożone w znak zwycięstwa V, krzyż ułożony z kwiatów, palące się świece czy wreszcie sylwetki rozmaitych ptaków i zwierząt.

Plakaty te wyróżniała prostota i lapidarność, ironia i operowanie aluzją, wielość znaczeń. W stanie wojennym ta forma sztuki plastycznej była sposobem walki z komunistyczną władzą. Wyrażała pogardę dla jego sprawców, była wyrazem buntu i oporu, dodawała otuchy i nadziei oraz stanowiła widoczny dowód, że Solidarność żyje i zwycięży.
 

A
A+
A++
Drukuj
PDF
Powiadom znajomego